Κάποιος περπατάει αφηρημένος στο δρόμο. Κατά λάθος, πέφτει πάνω σε μια ξανθιά. Καθώς ζητάει συγγνώμη, την κοιτάζει από πάνω ως κάτω και διαπιστώνει ότι είναι πανέμορφη.
– Κυρία μου, μένω έκθαμβος και άναυδος, της λέει.
– Εγώ μένω Πρατίνου κι Αστυδάμαντος, απαντάει εκείνη.