Δυο τύποι ψαρεύουν στην προκυμαία. Ο ένας δεν πιάνει τίποτα.
Ο άλλος κάθε λίγο και λιγάκι πιάνει κι από ένα ψάρι σχεδόν ένα μέτρο το βγάζει από το αγκίστρι και το ξαναρίχνει στη θάλασσα.
Μετά από ώρες λέει ο πρώτος:
– «»Ρε φίλε σε βλέπω τόση ώρα να πιάνεις τόσο μεγάλα ψάρια αλλά γιατί τα ξαναπετάς στη θάλασσα?»»
– «»Εγώ φίλε μου είμαι πολύ πλούσιος πάω στις ταβέρνες και τρώω τα καλύτερα ψάρια αλλά ψαρεύω γιατί μου αρέσει η διαδικασία.
Να σηκώνομαι πρωί να παίρνω τα σύνεργα να βάζω τα αγκίστρια στην πετονιά να δολώνω τα αγκίστρια να περιμένω μέχρι να τσιμπήσει το ψάρι αυτή είναι απόλαυση για μένα.»»
– «»Και δε μου τα δίνεις εμένα τα ψάρια που είμαι πολύ φτωχός και έχω και εφτά παιδιά να θρέψω.»»
– «»Καλά και αφού είσαι φτωχός γιατί έκανες τόσα παιδιά?»»
– «»Δεν το `θελα ρε φίλε αλλά μου άρεσε η διαδικασία.»»